للغزال لياخذه اى يختله مثل يادو . داو ( d v ) ا . پ . دعوى كارى و ادعا . و فحش و دشنام . و هر چينه و رده و مرتبهء از ديوار گلى كه روى هم گذارند و آن را داى نيز گويند . و چرخ و چرخه و كلانه . و خرج و مصرف . و نوبت تير اندازى . و نوبت بازى شطرنج و نرد و جز آن . و زياد كردن خصل و گرو قمار و آن از هيفده زياده نباشد زيرا ازدياد آن ناچار طاق بايد باشد و چون مراتب عدد تا نه است پس نه خصل بيشتر نخواهد بود يعنى داو اول يكى است و دويم سه و سيوم پنج و چهارم هفت و پنجم نه و ششم يازده و هفتم سيزده و هشتم پانزده و نهم هيفده . و داو بهفت : انتهاى داو قمار نرد . و كنايه از هيفده ركعت نماز . و داو نيافتن : بمراد قمار باز نقش نيامدن . داو ( d v ) ا . ع . نوعى از كشتى و جهاز . داود ( d vud ) ا . پ . پادشاه و پيغمبر بنى اسرائيل كه شموئل وى را تقديس كرد و وارث ملك ثاعول گشت و بر فلسطين غالب شد و بنا كرد بيت المقدس را در مائهء دهم قبل از ميلاد مسيح و در كيفيت حالات وى كتاب مقدس اين سه فقره را نقل مىكند : اولا جنگ داود با جالوت و كشتن جالوت را بيك تير فلاخن . ثانيا نواختن داود چنگ را در محضر ثاعول . ثالثا رقص داود در جلو تابوت . داودار ( d v - d r ) ا . پ . مدعى و ادعاكننده . داودى ( d vudi ) ا و ص . پ . گلبنى از طايفهء سينانتره و داراى گلهاى سفيد و زرد و سرخ و جز آن كه در اواسط پائيز گل مىكند . و نوعى از زره . و منسوب بداود . داور ( d var ) ا . ع . دادور . و خداى عز و جل . و پادشاه عادل و حاكم . و پرستش كننده . و شخصى كه ميان نيك و بد حكم باشد و فصل كند و حكم و فرمانروا و قاضى . و دوا و دارو و درمان . و حريف و معارض و خصم . و داور آسمان : خداى عز و جل . و داور اعظم : خداى تعالى . و بزرگترين حكم . و داور دوران : جهاندار و پادشاه عالم . داوردان ( d var - d n ) ا . پ . دهى نزديك واسط . داورستان ( d varest n ) ا . پ . محكمهء عدالت . داورى ( d vari ) ا . پ . سلطنت و پادشاهى و حكومت و رياست و فرمانروائى و سياست . و حكومت بعدل . و قضا و فتوى . و محاكمهء ميان نيك و بد . و منازعت و خصومت و جنگ و جدال . و شكايت و تظلم در نزد حاكم . و داورى خوردن : تواضع كردن و اطاعت نمودن مر حكم قضاوت را . و عقوبت پذيرفتن . و داورى كردن : حكم نمودن و محاكمه نمودن و يك سو كردن ميان نيك و بد . و قضاوت كردن . داورى خانه ( d vari - x ne ) ا . پ . محكمهء عدالت و ديوان‌خانه . داورىگاه ( d vari - g h ) ا . پ . ميدان جنگ . و محكمهء عدالت . داوود ( d vud ) ا . ع . داود . مر . داود . داوودى ( d vudiyy ) ص . ع . مانند و مشابه بداود و منسوب بداود . داوى ( d vi ) ص . ع . لبن داو : شير سربسته . و طعام داو : طعام بسيار . داوية ( d viat ) و ( d viyyat ) ا . ع . بيابان . داه ( d h ) ا . پ . ناكس و دون و بد دل و كمينه و فرومايه و جبان و حقير . و ناخلف و بد نژاد . و كنيز دوشيزه و بكر . و خدمتگار و نوكر و خادم و پرستار . و زن بىشرم و بىحيا . و خدمت و بندگى . و مرد پير و مفلس و گدا . و داه خرابات : گداى ميخانه . و داه عرب : زندگانى پست . و داه فراشى : معشوقهء دائمى . داه ( d h ) پ . صفت توصيفى عددى . نه بعلاوهء يك يعنى ده . داها ( d h ) ا . پ . غار و كهف . و درهء كوه . داهر ( d her ) ص . ع . دهر داهر : روزگار سخت . و قولهم لا آتيه دهر الداهرين : يعنى نخواهم آمد او را گاهى . داهرة ( d herat ) ص . ع . انها لداهرة الطول يعنى بسيار دراز است . داهفة ( d hefat ) ا . ع . داهفة من الناس : مرد مسافر دو از اهل . و داهفة من الابل : شتر ماندهء از درازى سفر . داهل ( d hel ) و ( d hol ) ا . پ . علامتى كه در زراعت و فاليز و جز آن نصب كنند تا جانوران از آن برمند . و نيز علامتى كه صياد در صحرا نزديك بدام نصب كند تا صيد از آن رم كرده بجانب دام آيد . و دام آهوگيرى . داهل ( d hel ) ا . ع . مرد سرگشته . داهم ( d hem ) ا . پ . ديهيم و تاج مرصع پادشاهان . و تخت پادشاهى . و چتر پادشاهى . داهن ( d hen ) ص . ع . لحية داهن : ريش چرپ روغن ماليده . و بنو داهن : قبيله‌اى از تازيان . داهول ( d hul ) و داهون ( d hun ) ا . پ . داهل و علامتى كه در زراعت و پاليز جهة دفع جانوران موذى نصب كنند . و علامتى كه صياد در بيابان نصب كند تا صيد از آن